Marian Leenders
Praktisch
Na een kosteloos oriënterend gesprek waarin je vraagstelling en het doel van het coachtraject centraal staan, ga je aan de slag met opdrachten en spreken we een aantal sessies af.
Voor uw levensvragen
Zit je thuis of op je werk niet lekker in je vel? Dan ben je welkom om samen op zoek te gaan naar antwoorden op je vragen: Vindjebron levenscoaching

Anders dan verwacht

Perplex

arts-witte jasRoos had het best naar haar zin in haar functie van afdelingshoofd in het ziekenhuis. Het liep goed op de afdeling en ze had leuke collega’s. Er was wel eens een aanvaring met haar leidinggevende, de verpleegkundig manager, waarbij ze te horen kreeg waar het op stond. Roos vond het maar een vervelend mens, echt een zeurpiet. Er waren wel meer collega’s die moeite hadden met deze manager, dus ze vond dat de irritatie over en weer niet aan haar lag. Toen ze werd uitgenodigd even te komen praten, begreep ze eerst niet waarover dat gesprek zou moeten gaan. Roos was dan ook met stomheid geslagen dat ze twee personen tegenover zich kreeg die vertelden niet tevreden over haar te zijn. Deze vrouwen, haar leidinggevende en een personeelsadviseur, vonden dat zij steken had laten vallen en ze stelden zelfs voor dat ze haar functie zou inleveren en een stapje terug zou doen. Ze vonden dat zij haar leidinggevende taken moest neerleggen en terug zou gaan naar de functie van verpleegkundige. Ze was perplex.

Zweet

Hoe had het zo ver kunnen komen? Had ze signalen gemist? Zo slecht ging het toch ook weer niet? Er was wel eens iets gezegd dat voelde als kritiek, maar deze mededeling ging wel heel erg ver. Het zweet brak haar uit. In eerste instantie kon ze geen woord uitbrengen. Ze was het er totaal niet mee eens en ze was ervan overtuigd dat er veel collega’s achter haar zouden staan. Roos hoorde niet goed meer wat ze allemaal zeiden en zei maar ‘ja’ en ‘ok’. Ze wilde alleen maar weg. Wat een flauwekul allemaal! Het lag echt niet allemaal aan haar. En wat zouden haar familie en vrienden er wel niet van denken dat ze demotie kreeg!

Brief

Na een paar dagen kreeg ze een brief. Daarin werd bevestigd dat ze per 1 mei haar functie niet meer mocht uitoefenen en weer verpleegkundige kon worden.

Wat nu? Wat kon ze doen? Ze zou zich hier niet bij neerleggen. Ze belde naar haar rechtsbijstandsverzekering om advies te vragen. Ze kreeg daar een jurist aan de lijn en hij vroeg of er functioneringsgesprekken waren gevoerd waarvan verslagen waren gemaakt. Ja, die gesprekken waren wel gevoerd en die verslagen…, daarin stonden zowel goede als minder goede dingen over haar vermeld. Ze had nooit gedacht dat ze daar problemen mee zou kunnen krijgen. De jurist bood aan om de correspondentie met haar werkgever voor zijn rekening te nemen. Hij zou kijken wat hij voor haar kon doen, als ze bezwaar zou willen indienen.

Roos vroeg een nieuw gesprek aan op haar werk. Wat dachten ze wel niet! Ze was het er absoluut niet mee eens. En wederom zat ze bij haar leidinggevende en de P&O-adviseur. Zij vroegen hoe ze er nu zelf over dacht. Dat zou ze de dames eens uitleggen. Ze was zo teleurgesteld dat ze geen nieuwe kans had gekregen. Wat vond ze dit oneerlijk! Een stap terug moeten doen en dan waarschijnlijk ook salaris inleveren.

Haar leidinggevende noemde nu enkele concrete voorbeelden van situaties waarover zij niet tevreden was. Roos had zich te veel laten overrulen door een paar collega’s en hierdoor te lang gedaan over besluitvorming rond een paar patiëntendossiers. Ze besefte dat dit klopte. Het begon een beetje door te dringen dat ze enkele zaken in het werk niet zo handig had aangepakt. Ze had belangrijke knopen niet op tijd doorgehakt en daardoor waren er problemen blijven sudderen en was er een conflict tussen collega’s op de afdeling ontstaan.

Reflectie

Misschien hadden ze toch wel een punt. Wat baalde ze hiervan. Ze was niet alleen boos op de dames, maar ook op zichzelf. Kon ze dit nog terugdraaien? Kon ze om een nieuwe kans vragen? Of was het daarvoor te laat?

Ook begon ze zich af te vragen of de leidinggevende functie nog wel bij haar paste. Was dit nou echt wat ze wilde? Ze was het ook eigenlijk wel zat om achter iedereen aan te moeten zitten en daar dan ook nog op afgerekend te worden. Werd het niet eens tijd voor iets anders? Ze zou eigenlijk heel graag iets meer met haar creatieve kant willen doen, zoals in haar eerste baan.

Acceptatie

Langzaamaan drong het tot Roos door dat er geen weg terug was en dat ze het ‘slechte nieuws’ moest accepteren. Was het eigenlijk nog ‘slecht nieuws’? Of zaten er ook goede kanten aan? Ze zou in de nieuwe situatie meer tijd aan patiënten kunnen besteden en ze was af van de verantwoordelijkheid om altijd de tent maar draaiende te moeten houden. OK, dan maar een stap terug doen en dan ook tijd nemen om te bezinnen op wat ze nu zelf het liefste zou willen. Ze belde de jurist dat hij geen verdere actie hoefde te ondernemen.

Naast de boosheid voelde ze nu toch ook wel wat opluchting. Ze zou meer tijd krijgen voor zichzelf. En wat vaker lekker kunnen uitrusten na het werk in plaats van altijd die laptop weer openklappen. Ze belde een vriendin om eerst maar eens een weekendje lekker op de hei te gaan zitten.

 

Marian Leenders, werkt sinds 2001 als coach, loopbaanadviseur en trainer vanuit Leenders Loopbaancoaching. Zij heeft totaal 25 jaar ervaring in het bedrijfsleven. Zij is aangesloten bij Noloc, CMI en Stichting Begeleiden bij Burnout & Stress, een landelijk netwerk van gedreven professionals.

Voor meer informatie: www.leendersloopbaancoaching.nl